Vergemakkelijking van de implementatie van luchtkwaliteitsnormen door staten en nieuwe vergunningsregels.
Deze wet is bedoeld om de implementatie van nationale luchtkwaliteitsnormen door staten te vergemakkelijken door de herzieningsperioden te verlengen en de economische haalbaarheid in overweging te nemen. Het wijzigt ook de regels voor bouwvergunningen, waardoor staten meer tijd krijgen om aan nieuwe regelgeving te voldoen en hen te beschermen tegen sancties voor vervuiling buiten hun controle. Burgers kunnen veranderingen ervaren in het tempo van nieuwe luchtkwaliteitsregelgeving en in de processen voor het verkrijgen van ontwikkelingsvergunningen.
Belangrijkste punten
De herzieningen van luchtkwaliteitsnormen zullen elke 10 jaar plaatsvinden in plaats van 5, wat mogelijk van invloed is op het tempo van standaardupdates en de luchtkwaliteit op lange termijn.
Economische haalbaarheid zal worden overwogen bij het vaststellen van luchtkwaliteitsnormen, wat de strengheid van nieuwe regelgeving kan beïnvloeden.
Staten krijgen meer tijd (tot 3 jaar) om tekortkomingen in luchtkwaliteitsplannen te corrigeren voordat federale plannen worden opgelegd, wat meer flexibiliteit biedt.
Nieuwe regels voor uitzonderlijke gebeurtenissen (bijv. bosbranden) stellen staten in staat om vervuilingsgegevens van dergelijke gebeurtenissen uit te sluiten bij de beoordeling van de naleving, wat mogelijk van invloed is op gebiedsclassificaties.
Staten zullen geen sancties of boetes krijgen voor overtredingen van luchtkwaliteitsnormen als ze aantonen dat de vervuiling afkomstig is van buiten hun gebied, van uitzonderlijke gebeurtenissen of van mobiele bronnen buiten hun controle, wat de financiële lasten voor staten kan verminderen.
De EPA-beheerder moet tegelijkertijd uitvoeringsvoorschriften en richtlijnen publiceren met nieuwe luchtkwaliteitsnormen, met als doel het vergunningsproces voor staten en bedrijven te stroomlijnen.
Verlopen
Burgerpeiling