Franchisebescherming: Sociale Richtlijnen Creëren Geen Gezamenlijke Werkgeversstatus.
Dit wetsvoorstel verduidelijkt dat wanneer een franchisegever franchisenemers voorziet van training of beleid over belangrijke sociale kwesties zoals veiligheid op het werk, discriminatie of COVID-19-protocollen, deze actie op zichzelf geen gezamenlijke wettelijke arbeidsrelatie creëert. Het doel is om het franchisemodel te beschermen door ervoor te zorgen dat franchisegevers niet automatisch als 'gezamenlijke werkgevers' worden beschouwd onder belangrijke federale arbeidswetten. De individuele franchisenemer blijft de primaire werkgever voor loon- en arbeidsvoorwaarden.
Belangrijkste punten
Franchisegevers kunnen training en beleid over onderwerpen als seksuele intimidatie, kinderopvang of betaald verlof vereisen zonder juridisch verantwoordelijk te worden voor de lonen of arbeidsomstandigheden van de werknemers van de franchisenemer.
De bescherming is van toepassing op federale wetten die het minimumloon (FLSA), vakbondsrechten (NLRA) en arbeidsveiligheid (OSHA) regelen.
Het vereisen of verstrekken van COVID-19-gerelateerd beleid of uitrusting (zoals PBM) kan niet worden gebruikt als bewijs van een arbeidsrelatie.
De wet heft strijdige staatswetten op met betrekking tot de definitie van een arbeidsrelatie binnen de franchisecontext.
Verlopen
Burgerpeiling