Nationale strategie ter bescherming van natuur en milieu tegen extreem weer en klimaatverandering.
Deze wet stelt een geïntegreerde nationale aanpak vast om vissen, wilde dieren en planten te beschermen tegen de verwachte effecten van extreem weer en klimaatverandering. Voor burgers betekent dit een betere bescherming van natuurlijke hulpbronnen die zorgen voor schoon water, bescherming tegen overstromingen en ondersteuning van recreatie. Het verplicht samenwerking tussen federale, staats- en stammenregeringen om de veerkracht van ecosystemen te vergroten, wat leidt tot meer milieuveiligheid en stabiliteit.
Belangrijkste punten
Nationale Coördinatie: Oprichting van een gezamenlijke werkgroep (Working Group) van federale, staats- en stammenleiders om de Nationale Klimaatadaptatiestrategie te coördineren.
Wetenschap en Planning: Vereist de creatie en regelmatige herziening van een Nationale Strategie en Implementatieplannen, waarbij wetenschap en traditionele ecologische kennis worden geïntegreerd om habitats te beschermen.
Staatsfinanciering: Staten moeten hun eigen adaptatieplannen ontwikkelen om in aanmerking te komen voor federale fondsen, waarbij minimaal 2% van de fondsen moet worden toegewezen aan de klimaatprioriteiten van Indianenstammen en Native Hawaiian organisaties.
Bescherming van Gevoelige Gegevens: Bevat bepalingen om gevoelige traditionele ecologische kennis gedeeld door inheemse organisaties te vrijwaren van openbare openbaarmaking.
Verlopen
Burgerpeiling