Verbetering van huisvesting en personeel voor beheerders van nationale parken.
Deze wet pakt het nijpende tekort aan betaalbare huisvesting aan voor federale werknemers die nationale parken en bossen beheren. Het geeft de National Park Service (NPS) nieuwe bevoegdheid om personeelswoningen buiten de parkgrenzen te bouwen en vereenvoudigt partnerschappen met private en lokale entiteiten om het woningaanbod te vergroten. Deze wijzigingen zijn bedoeld om de werving en het behoud van personeel te verbeteren, wat leidt tot een beter beheer van openbare gronden.
Belangrijkste punten
De National Park Service mag land (tot 20 acres) buiten de parkgrenzen verwerven, specifiek voor de ontwikkeling van huisvesting voor werknemers.
De maximale huurtermijn voor huisvestingsinfrastructuur van de Forest Service wordt verlengd van 30 naar 50 jaar om langetermijninvesteringen aan te moedigen.
Federale instanties krijgen tijdelijke bevoegdheid (tot 2030) om lokale bewoners die in de buurt van veldeenheden wonen, direct aan te nemen voor instapfuncties.
Er is een rapport vereist dat analyseert hoe kortetermijnverhuur (zoals Airbnb) de beschikbaarheid en kosten van huisvesting voor federale werknemers beïnvloedt.
Verlopen
Burgerpeiling