Meer keuzevrijheid voor artsen en patiënten in visieverzekeringen.
Deze wet beoogt de keuzevrijheid voor optometristen en patiënten met een visieverzekering te vergroten. Verzekeringsplannen mogen artsen niet langer beperken in hun keuze van laboratoria, leveranciers van diensten of materialen (zoals lenzen of monturen). Bovendien worden overeenkomsten tussen artsen en verzekeringsplannen beperkt tot maximaal twee jaar, wat artsen meer flexibiliteit en onderhandelingsmacht geeft.
Belangrijkste punten
Einde van beperkingen: Visieverzekeringsplannen mogen artsen niet voorschrijven welke laboratoria of leveranciers zij moeten gebruiken voor materialen (bijv. brillen, lenzen).
Grotere patiëntkeuze: Artsen kunnen een breder scala aan producten en diensten aanbieden, wat kan leiden tot een betere pasvorm en mogelijk lagere kosten.
Kortere contracten: Initiële overeenkomsten tussen artsen en verzekeringsplannen worden beperkt tot maximaal twee jaar, wat de onderhandelingspositie van artsen versterkt.
Voorrang van staatswetgeving: De staatswetgeving met betrekking tot visieverzekeringen en uitkeringsplannen behoudt de exclusieve jurisdictie en prevaleert boven deze federale wijzigingen.
Verlopen
Burgerpeiling