Verbod op niet-vrijwillige kwijtschelding van schulden van derden bij faillissement.
Deze wet beschermt de rechten van burgers en bedrijven met vorderingen tegen entiteiten die niet direct failliet zijn. Het verbiedt faillissementsrechtbanken om de aansprakelijkheid van deze derden kwijt te schelden of te wijzigen zonder de uitdrukkelijke toestemming van de schuldeiser. Dit zorgt ervoor dat als een bedrijf failliet gaat, schuldeisers hun recht behouden om vorderingen in te stellen tegen andere potentieel aansprakelijke entiteiten, wat hun kansen op financieel herstel vergroot.
Belangrijkste punten
Bescherming van schuldeisers: Faillissementsrechtbanken mogen de aansprakelijkheid van niet-schuldenaar entiteiten (bijv. gerelateerde bedrijven) jegens schuldeisers niet automatisch annuleren of wijzigen, tenzij de schuldeiser uitdrukkelijke schriftelijke toestemming geeft.
Actieve toestemming vereist: Toestemming voor de kwijtschelding van de schuld van een derde moet uitdrukkelijk en schriftelijk zijn; dit kan niet worden afgeleid uit stilzwijgen, het niet bezwaar maken tegen een reorganisatieplan, of louter het accepteren van het plan.
Tijdslimiet voor schorsingen: Tijdelijke gerechtelijke bevelen die schuldeisers beletten vorderingen tegen niet-schuldenaren in te stellen, zijn beperkt tot 90 dagen, tenzij de getroffen schuldeiser uitdrukkelijk instemt met een verlenging.
Voorkomen van 'divisionele fusies': De rechtbank moet een faillissementszaak afwijzen als de schuldenaar in de afgelopen 10 jaar is gevormd door een herstructurering die bedoeld was om materiële activa te scheiden van materiële verplichtingen en die verplichtingen aan de schuldenaar toe te wijzen.
Verlopen
Burgerpeiling