Strikte federale uitgavenlimieten op basis van economische groei en tekortbeheersing.
Deze wet stelt strikte regels vast voor het bepalen van het maximale niveau van federale uitgaven, exclusief rente op schulden. Deze limiet is gekoppeld aan de BBP-groei, maar wordt automatisch verlaagd als de overheid meer uitgeeft dan zij ontvangt, met als doel het geleidelijk elimineren van het tekort. Voor burgers betekent dit meer controle over de overheidsfinanciën en potentieel een lagere staatsschuld, maar ook minder flexibiliteit bij het financieren van nieuwe programma's.
Belangrijkste punten
Er wordt een permanent federaal uitgavenplafond ingevoerd, dat alleen mag groeien tegen een tarief dat gekoppeld is aan de BBP-groei.
Als de overheid meer uitgeeft dan zij aan inkomsten ontvangt (exclusief rente op schulden), wordt de toegestane groei van de uitgaven in de daaropvolgende jaren automatisch verminderd.
Nooduitgaven (bijv. rampen) moeten worden terugbetaald door het uitgavenplafond over de volgende zes jaar te verlagen.
Zowel het Congres als de President moeten zich aan dit plafond houden bij het plannen van begrotingen en nieuwe wetgeving.
Verlopen
Burgerpeiling