Odpowiedzialność uczelni za spłatę kredytów studenckich: nowe zasady i wsparcie.
Ustawa wprowadza nowe zasady oceny uczelni pod kątem spłacalności kredytów studenckich, co ma zachęcić je do lepszego przygotowywania studentów do rynku pracy. Uczelnie z wysokim wskaźnikiem niespłaconych kredytów mogą stracić dostęp do federalnych programów pomocy finansowej, ale otrzymają też wsparcie w poprawie sytuacji. Ma to chronić studentów przed nadmiernym zadłużeniem i poprawić jakość edukacji.
Kluczowe punkty
Uczelnie z wysokim odsetkiem niespłaconych kredytów studenckich (powyżej 20% przez 3 lata lub 15% przez 6 lat) mogą stracić możliwość uczestnictwa w federalnych programach pomocy finansowej, takich jak stypendia Pell Granta.
Wprowadzono nowy wskaźnik "skorygowanego wskaźnika niewykonania zobowiązania kohorty" (adjusted cohort default rate), który dokładniej mierzy problem niespłaconych kredytów, uwzględniając dłuższe okresy braku spłaty.
Uczelnie zagrożone utratą dostępu do programów federalnych (wskaźnik między 10% a 15%) otrzymają wsparcie finansowe i techniczne na poprawę wyników studentów i zarządzanie długiem, aby uniknąć wykluczenia.
Plan zarządzania długiem nie może polegać na sztucznym odraczaniu spłat kredytów studenckich (forbearance) w celu zaniżenia wskaźnika niespłacalności.
Niektóre uczelnie publiczne, historycznie czarne uczelnie (Part B) oraz prywatne, niedochodowe uczelnie z dużą liczbą studentów o niskich dochodach mogą liczyć na specjalne wyjątki i wsparcie w okresie przejściowym.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie