Ustawa o zapobieganiu kradzieży wynagrodzeń i ich odzyskiwaniu
Ta ustawa ma na celu lepszą ochronę pracowników przed nieuczciwymi praktykami pracodawców, takimi jak niewypłacanie pensji czy nadgodzin. Wprowadza nowe zasady dotyczące informacji o wynagrodzeniu, zwiększa kary dla pracodawców i ułatwia pracownikom dochodzenie swoich praw w sądzie. Ma to zapewnić, że każdy otrzyma pełne i terminowe wynagrodzenie za swoją pracę.
Kluczowe punkty
Pracodawcy muszą dostarczać pracownikom szczegółowe informacje o stawkach płacy, sposobie jej obliczania oraz statusie zatrudnienia (np. czy przysługują nadgodziny).
Wprowadzono obowiązek regularnego dostarczania pasków płacowych z pełnym rozliczeniem godzin, stawek i potrąceń.
Pracownicy mają prawo do pełnego wynagrodzenia za wykonaną pracę, nawet jeśli umowa przewiduje wyższą stawkę niż minimalna.
Zwiększono kary finansowe dla pracodawców za naruszenia przepisów płacowych, w tym za niewypłacanie wynagrodzeń i brak odpowiednich dokumentów.
Wydłużono czas, w którym pracownik może złożyć pozew o niewypłacone wynagrodzenie, z 2 do 4 lat (lub z 3 do 5 lat w przypadku celowych naruszeń).
Ułatwiono pracownikom dochodzenie roszczeń w sądzie, w tym poprzez możliwość dołączania do pozwów zbiorowych bez konieczności aktywnego zgłaszania się.
Wprowadzono program grantów dla organizacji pomagających pracownikom w odzyskiwaniu skradzionych wynagrodzeń i edukujących o prawach pracowniczych.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie