Zmiany w Ustawie o Gatunkach Zagrożonych: Ulgi dla Właścicieli Gruntów i Priorytetyzacja Ochrony.
Ustawa wprowadza istotne zmiany w zarządzaniu gatunkami zagrożonymi, koncentrując się na zwiększeniu zachęt dla prywatnych właścicieli gruntów do działań ochronnych. Kluczowe jest wprowadzenie umów gwarantujących brak dodatkowych restrykcji, jeśli gatunek zostanie później objęty ochroną, oraz zwiększenie przejrzystości w procesach decyzyjnych i wydatkach rządowych na spory sądowe. Zmiany te mają na celu optymalizację ochrony przyrody przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń regulacyjnych dla obywateli i stanów.
Kluczowe punkty
Właściciele gruntów prywatnych otrzymują gwarancje (CCAA), że dobrowolne działania ochronne nie doprowadzą do nałożenia na nich dodatkowych, surowszych ograniczeń w użytkowaniu ziemi w przyszłości.
Ograniczono możliwość wyznaczania siedlisk krytycznych na gruntach prywatnych, jeśli istnieją już skuteczne plany zarządzania ochroną.
Wprowadzono obowiązek publikowania analiz ekonomicznych i wpływu na bezpieczeństwo narodowe przy podejmowaniu decyzji o objęciu gatunku ochroną.
Zwiększono przejrzystość poprzez wymóg publikowania danych naukowych stanowiących podstawę decyzji oraz szczegółowych wydatków rządowych na spory sądowe dotyczące ochrony gatunków.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie