Ochrona franczyzodawców: Bezpieczeństwo i szkolenia nie tworzą stosunku pracy.
Ustawa ma na celu wyjaśnienie, że jeśli franczyzodawca (np. centrala sieci) zapewnia franczyzobiorcom (właścicielom pojedynczych placówek) szkolenia dotyczące bezpieczeństwa, przeciwdziałania dyskryminacji, przemocy w miejscu pracy lub COVID-19, nie oznacza to automatycznie, że staje się on prawnym pracodawcą pracowników franczyzobiorcy. Zmiana ta ma utrzymać dotychczasowy model biznesowy franczyzy, chroniąc franczyzodawców przed odpowiedzialnością za płace i warunki pracy pracowników franczyzobiorców na mocy federalnych ustaw o pracy. Obywatele pracujący w systemie franczyzowym nadal będą podlegać pod swojego bezpośredniego pracodawcę (franczyzobiorcę) w kwestiach płacowych i związkowych.
Kluczowe punkty
Działania prospołeczne franczyzodawcy (np. szkolenia antydyskryminacyjne, zasady BHP, polityki dotyczące urlopów płatnych) nie mogą być dowodem na istnienie wspólnego stosunku pracy.
Ustawa chroni franczyzodawców przed uznaniem ich za 'wspólnego pracodawcę' na mocy kluczowych ustaw federalnych regulujących płace minimalne (FLSA), prawa związkowe (NLRA) i bezpieczeństwo pracy (OSHA).
Wprowadzenie polityk związanych z pandemią COVID-19 (np. wymóg używania środków ochrony osobistej) również nie może być podstawą do ustalenia stosunku pracy.
Ustawa unieważnia sprzeczne z nią przepisy stanowe, zapewniając jednolitość zasad na poziomie federalnym w zakresie definicji stosunku pracy w systemie franczyzowym.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie