Większa przejrzystość finansowania uczelni: dary i kontrakty zagraniczne
Ustawa zwiększa przejrzystość finansowania amerykańskich uczelni wyższych, wymagając od nich i ich pracowników szczegółowego raportowania darowizn i kontraktów od źródeł zagranicznych, zwłaszcza tych uznanych za budzące obawy. Ma to na celu ochronę bezpieczeństwa narodowego i interesów studentów poprzez ujawnienie potencjalnych wpływów obcych rządów na środowisko akademickie. Obywatele zyskają dostęp do publicznej bazy danych pokazującej, skąd pochodzą zagraniczne pieniądze na uczelniach.
Kluczowe punkty
Uczelnie muszą raportować wszystkie dary i kontrakty od zagranicznych źródeł o wartości 50 000 USD lub więcej. W przypadku krajów budzących obawy, raportowanie jest obowiązkowe niezależnie od wartości.
Wprowadzono zakaz zawierania kontraktów z 'zagranicznymi krajami lub podmiotami budzącymi obawy', chyba że uczelnia uzyska specjalne, roczne zwolnienie (tzw. waiver) od Sekretarza Edukacji.
Pracownicy i kadra naukowa (tzw. covered individuals) muszą zgłaszać uczelni dary zagraniczne o wartości większej niż minimalna oraz kontrakty o wartości 5000 USD lub więcej, a informacje te mają być publicznie dostępne.
Duże, prywatne uczelnie (z aktywami powyżej 6 mld USD lub inwestycjami budzącymi obawy powyżej 250 mln USD) muszą raportować swoje inwestycje w 'podmioty budzące obawy' (np. akcje, długi).
Wprowadzono wysokie kary finansowe za świadome lub celowe nieprzestrzeganie nowych wymogów, włącznie z możliwością utraty federalnego finansowania dla uczelni, które notorycznie łamią przepisy.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie