Prawo do Naprawy Sprzętu Wojskowego: Oszczędności i Gotowość Bojowa
Ustawa ma na celu zwiększenie gotowości bojowej i obniżenie kosztów operacyjnych Departamentu Obrony poprzez zapewnienie wojsku prawa do samodzielnej naprawy posiadanego sprzętu. Wprowadza obowiązek dla kontrahentów dostarczających sprzęt, aby udostępniali wojsku narzędzia, części i informacje niezbędne do diagnozowania i naprawy, co ma prowadzić do znacznych oszczędności finansowych. Chociaż ustawa dotyczy bezpośrednio wojska, jej pośrednim skutkiem jest efektywniejsze wykorzystanie pieniędzy podatników poprzez redukcję zależności od drogich usług zewnętrznych.
Kluczowe punkty
Obowiązek dla dostawców sprzętu wojskowego: Kontrahenci muszą zapewnić Departamentowi Obrony uczciwy i rozsądny dostęp do wszystkich materiałów naprawczych (części, narzędzi, informacji) na warunkach nie gorszych niż dla autoryzowanych serwisów.
Oszczędności dla podatników: Departament Obrony musi uwzględniać w strategiach zakupowych co najmniej trzy propozycje oszczędności kosztów, które mają być osiągnięte poprzez inwestycje w redukcję kosztów eksploatacji i wsparcia, w tym poprzez samodzielne naprawy.
Monitorowanie przeszkód w naprawach: Wprowadzony zostanie system do rejestrowania przypadków, w których wojsko nie mogło samodzielnie naprawić sprzętu z powodu warunków narzuconych przez kontrahenta (np. konieczność wysyłki sprzętu do producenta), co ma pomóc w eliminowaniu tych problemów.
Większa gotowość bojowa: Zapewnienie dostępu do danych technicznych i narzędzi ma umożliwić szybszą diagnozę i naprawę sprzętu przez personel wojskowy, skracając czas przestoju krytycznego wyposażenia.
Wygasło
Głosowanie Obywatelskie