Ustawa o pracowniku XXI wieku: Nowe zasady rozróżniania pracownika od niezależnego wykonawcy
Ustawa wprowadza zasady określające, kiedy osoba wykonująca pracę jest pracownikiem, a kiedy niezależnym wykonawcą w prawie federalnym. W sytuacjach, które nie podlegają obowiązkowej klasyfikacji, pracujący będzie mógł zdecydować o formie swojego zatrudnienia poprzez pisemne oświadczenie.
Kluczowe punkty
Wprowadzenie definicji określających, kto musi być uznany za pracownika, a kto za niezależnego wykonawcę.
Możliwość samodzielnego wyboru statusu zatrudnienia w sytuacjach, które nie podlegają obowiązkowej klasyfikacji.
Uznanie za pracownika osób pozostających w istotnych relacjach ekonomicznych, m.in. pracujących średnio 30 lub więcej godzin tygodniowo dla jednego podmiotu przez co najmniej 4 kolejne tygodnie.
Kary finansowe za umyślne lub lekkomyślne błędne sklasyfikowanie pracownika jako niezależnego wykonawcy.
Zlecenie GAO badania dotyczącego harmonizacji definicji pracownika i pracodawcy w innych ustawach federalnych.
Status:
Wniesiono
Zapisz swoje stanowisko do audytu.
Dlaczego Twój głos ma znaczenie?
Tworzy surowy, niezaprzeczalny dowód. Wola Obywatelska dostarcza trwałych danych do weryfikacji lojalności rządu wobec obywateli
(wyjaśnione tutaj).
Zacznij rejestrować go teraz.